Lijnbalancering wordt vaak beschreven als de theorie, en de relatief eenvoudige handeling, van het min of meer gelijkmatig verdelen van werk over operators en stations. Dit Lean-principe creëert doorstroming, beperkt overproductie, vermindert onderhanden werk en creëert een evenredige werklast voor alle operators – zonder de takttijd te overschrijden. De meeste introducties van lijnbalancering beginnen daarom
